Garłacz XVIIw

Garłacz XVIIw to replika historycznego tromblonu z końca XVII wieku, przeznaczona dla kolekcjonerów, muzeów oraz osób rekonstrukcji historycznych. Produkt klasycznego wykonania reprezentuje broń czarnoprochową z zamkiem skałkowym (Doglock), wpisując się w estetykę i konstrukcję używaną w epoce baroku i wczesnego oświecenia. Garłacz został wykonany z dbałością o historyczne detale: łoże z twardego drewna, polerowane i lakierowane dla trwałości oraz estetyki, a wszystkie okucia i mechanizm zamka wykonane ze stali polerowanej. Lufa gładka o profilu okrągłym, wykończona stalowo, zamocowana do łoża za pomocą stalowych pasów i śrub. Przyrządy celownicze stałe, prosty spust w stalowej osłonie, pobojczyk drewniany ze stalowym zakończeniem.

Funkcjonalność repliki opiera się na typowym dla okresu zamek skałkowy (Doglock), umożliwiającym odpalenie ładunku czarnoprochowego za pomocą zapłonu iskrowego. Lufa o kalibrze. 69 cala (17,52 mm) i długości 46 cm zapewnia reprezentatywne parametry balistyczne dla tromblonu tego typu; całkowita długość broni wynosi 86 cm. Konstrukcja z gładką lufą ułatwia ładowanie ładunku miotającego i umieszczenie śrutu lub materiału miotającego typowego dla garłaczy.

Masa repliki została zoptymalizowana do wygodnego trzymania i eksponowania; typowa masa tego typu modeli wynosi około 3,0–3,5 kg, co pozwala na stabilne prowadzenie i wiarygodny wygląd historyczny. Garłacz XVIIw wyróżnia się autentycznym wyglądem i starannym wykonaniem, co przekłada się na realne korzyści użytkowe: idealny do rekonstrukcji bitew i pokazów historycznych, jako atrakcyjny eksponat w kolekcji oraz jako element scenografii filmowej. Solidne materiały i wykonanie gwarantują długotrwałe użytkowanie i odporność na warunki ekspozycji. Dla kolekcjonerów istotna będzie zgodność wymiarów i rozwiązań technicznych z oryginalnymi tromblonami z końca XVII wieku, dzięki czemu model pełni rolę wiernej repliki oraz estetycznego obiektu dekoracyjnego.